Hoofdmenu:
Medewerkers
Kristel Kalkers
Kristel Kalkers is gezondheidszorgpsycholoog en geregistreerd in het BIG register onder nummer 59914045225.
Ze deed in 2001 doctoraal examen in de psychologie en werkte daarna in verschillende zorg- ggz instellingen.
Sinds 2009 verricht ze eerstelijnspsychologisch hulp.
Kristel doet vooral cognitieve-gedragstherapie.
Zij heeft ruime ervaring met diagnostiek en behandeling van mensen met niet aangeboren hersenletsel.
De wet BIG
Op basis van de wet BIG (Beroepen Individuele Gezondheidszorg) beheert de overheid een actueel register dat duidelijkheid geeft over de bevoegdheid van een zorgverlener. Het RIBIZ beheert het register. U kunt zelf de bevoegdheid van een zorgverlener nagaan op www.ribiz.nl. Voor meer info over de wet BIG: www.minvws.nl
Nederlands Instituut voor Psychologen (NIP)
Het NIP is de landelijke beroepsvereniging van psychologen. Het NIP heeft verschillende beroepsregistraties ontwikkeld, waaronder de eerstelijnspsycholoog NIP. Meer informatie over het NIP of de registratie vindt u op www.psynip.nl.
Hetero-Anamnestische Persoonlijkheidsvragenlijst
De H.A.P. is een wetenschappelijk getoetste persoonlijkheidsvragenlijst. De lijst is oorspronkelijk ontwikkeld voor de ouderenzorg, maar ook goed bruikbaar in de eerstelijn.
EMDR
EMDR is een intensieve procedure om akelige ervaringen te verwerken. EMDR is een complexe vorm van psychotherapie die verschillende succesvolle elementen van andere therapieën integreert in combinatie met een afleidende stimulus (het met de ogen volgen van de handen van de therapeut of bilaterale audiostimulatie).
Hierdoor wordt "het informatie-verwerkings-systeem in de hersenen" gestimuleerd.
Met EMDR is het niet nodig om jarenlang te praten over het verleden. Wel worden, door het stimuleren van het informatie-verwerkings-systeem, in een relatief korte tijd therapeutische doelen bereikt. Hierbij veroorzaakt EMDR herkenbare veranderingen die ook na langere tijd blijven bestaan.
EMDR leidt ertoe dat de herinnering aan een traumatisch beeld vrij snel de emotionele lading verliest en het dus minder pijnlijk is om aan de gebeurtenis terug te denken. Negatieve beelden, disfunctionele cognities (gedachten, opvattingen) en negatieve emoties veranderen. Bron: Vereniging EMDR Nederland
Hypnotherapie
Hypnotherapie wordt gebruikt als hulpmiddel bij de behandeling van psychische en lichamelijke klachten. De cliënt wordt door de therapeut door middel van voornamelijk verbale communicatie in een lichte trance gebracht maar behoudt de controle over zichzelf. Trance is een staat van bewustzijn waarin men ontspannen is , minder gevoelig is voor prikkels van buitenaf en gevoelig voor suggestie.
Kortdurende Dynamische Psychotherapie
Kortdurende Dynamische Psychotherapie is gebaseerd op psychoanalytische theorie. In tegenstelling tot de klassieke psychoanalyse heeft de therapeut een actieve rol. Door nauwkeurige gedragsobservatie stelt deze vast op welke aspecten van de problematiek hij zich achtereenvolgens richt. De interventies hebben tot doel om snel zonder de ontwikkeling van overdrachtsneurose samenwerking met de cliënt tot stand te brengen. De therapeut helpt de cliënt om zijn zelfondermijnende afweermechanismen los te laten, angsten te hanteren en het ego te herstructureren zodat hij in staat is om zijn onbewuste strevingen te begrijpen. Zodoende wordt het mogelijk om de invloed van vroege traumatische ervaringen ongedaan te maken waardoor verandering van beleving en gedrag tot stand wordt gebracht.
Gedrags- en cognitieve therapie
Bij gedragstherapie ligt de nadruk op het wijzigen van gedragspatronen die emotionele problemen in stand houden. Bij cognitieve therapie ligt de nadruk op het wijzigen van de manier van denken die patiënten hanteren.
Cognitieve gedragstherapie is sterk gericht op de actualiteit. In de therapie gaat het vooral over moeilijkheden die in het heden spelen. De therapie stoelt op een open en gelijkwaardige samenwerkingsrelatie tussen therapeut en cliënt. De therapeut werkt veel met oefeningen en huiswerk. De behandelingen zijn klacht- of probleemgericht en kortdurend van opzet. De meeste behandelingen nemen tussen de tien en vijfentwintig zittingen in beslag.
Cognitieve gedragstherapie is een geïntegreerde behandeling die de afgelopen tien tot vijftien jaar is voortgekomen uit gedragstherapie en cognitieve therapie. Uit onderzoek is gebleken dat beide methoden van waarde zijn en dat zij heel goed in combinatie met elkaar kunnen worden toegepast. Binnen deze combinatie, de cognitieve gedragstherapie, ligt de nadruk soms meer op de manier van denken en interpreteren van de patiënt, soms meer op de manier van doen en laten. In andere gevallen werkt men gelijktijdig aan beide aspecten.
Veel vergelijkende onderzoeken hebben uitgewezen dat cognitieve gedragstherapie goed werkt bij allerlei soorten emotionele problematiek, zoals dwangstoornissen, fobieën en paniekstoornissen, alcoholverslaving, depressie, boulimia, psychotische stoornissen, persoonlijkheidsstoornissen, psychosomatische problemen en seksuele problemen. Bron: NVP
Relatie- en gezinstherapie.
De therapieRelatietherapie en Gezinstherapie zijn specifieke vormen van psychothearpie. Kenmerkend voor deze vormen van therapie is dat partners of gezinsleden samen in therapie zijn. Tegenwoordig worden relatietherapie en gezinstherapie ook wel systeemtherapie genoemd en heet de therapeut systeemtherapeut.
Ieder mens maakt deel uit van verschillende sociale systemen, zoals het gezin van herkomst, de partnerrelatie, de familie, de woonbuurt of het werk. De systeemtherapeut beschouwt en behandelt problemen van individuen niet als op zichzelf staand, maar plaatst ze steeds in sociaal verband. In de therapie gaat het over de invloed die problemen van een gezinslid of partner hebben op de anderen in het systeem en hoe deze anderen de problemen van de aangemelde cliënt beïnvloeden. De systeemtherapeut gaat op zoek naar patronen in interacties die het problematische gedrag of de problematische relatie in stand houden. De nadruk van de therapie ligt op het veranderen van deze patronen. Welke systemen bij de behandeling betrokken worden, wordt bepaald in overleg met de cliënt.
De therapie bestaat uit gesprekken met een systeemtherapeut. De therapeut zal doorgaans alle betrokkenen uitnodigen voor een eerste gesprek. In de eerste fase vande behandeling wordt gezamenlijk een behandelplan gemaakt, waarin onder meer staat wat de verwachtingen en doelstellingen van de therapie zijn en wie bij de behandeling betrokken zullen worden.Tijdens de gesprekken worden de problemen besproken en de therapeut zoekt samen met de deelnemers naar manieren om daar anders mee om te gaan. In de therapie kunnen de deelnemers zich bewust worden van onderlinge reacties op elkaar en gaan begrijpen welke invloed zij op anderen hebben. Soms wordt er huiswerk afgesproken, bijvoorbeeld om uit te proberen hoe het bevalt om dingen anders te doen dan voorheen.
De duur van de therapie varieert. Vaak zal de therapeut in het begin een aantal bijeenkomsten afspreken, bijvoorbeeld vijf. Daarna wordt bekeken of meer zittingen nodig zijn. Een zitting duurt meestal één à anderhalf uur. In het begin vinden de zittingen vaak om de twee weken plaats. In een afbouwfase, wanneer het beter gaat, is er meestal een langere tussentijd. Bron: NVP